Dziś przypominamy sylwetki kolejnych patronów toruńskich tramwajów. Swingowi z numerem bocznym 313 patronuje Grzegorz Ciechowski –  charyzmatyczny muzyk, autor tekstów, wokalista, producent, lider legendarnej formacji Republika, Torunianin z wyboru.

Na świat przyszedł w 1957 roku w Tczewie w rodzinie o muzycznych tradycjach. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W studenckim klubie „Od Nowa”, mieszczącym się wówczas w Dworze Artusa, rozpoczął w 1981 r. publiczne występy z zespołem „Republika”. To właśnie w Toruniu, gdzie mieszkał przy Szosie Lubickiej 172, powstały takie hity jak „Biała flaga”, „Kombinat” czy „Śmierć w bikini”. Zarówno to, co Grzegorz Ciechowski zdziałał z Republiką, jak i solo – jako Obywatel GC
czy Grzegorz z Ciechowa – miało niezwykle nowatorski charakter i na zawsze wpisało się do historii polskiej muzyki rozrywkowej. Zmarł przedwcześnie podczas przeprowadzonej w trybie nagłym operacji serca 22 grudnia 2001 r.
W chwili śmierci twórca miał 44 lata. Od tego czasu fani z całej Polski zjeżdżają się do Torunia, najpierw na specjalny doroczny koncert jego pamięci w Od Nowie, a potem na kilkudniowy festiwal imienia tego niezwykłego twórcy.

Patronem tramwaju 314 jest Władysław Raczkiewicz – polityk zasłużony dla odbudowy państwa polskiego po latach zaborów, wielokrotny minister w rządach II RP.

W latach 1930-1935 pełnił funkcję marszałka senatu. W okresie 1936-1939 został mianowany wojewodą pomorskim i zamieszkał
w stolicy województwa – Toruniu. Był ostatnią osobą pełniącą ten urząd w okresie międzywojennym. Jako wojewoda skupiał się
na sprawach gospodarczych i społecznych regionu. Zabiegał o budowę Muzeum Ziemi Pomorskiej – instytucji planowanej jako czołowa placówka muzealna na Pomorzu. Zdołano nawet wybudować gmach muzeum – obecnie stanowiący siedzibę Wydziału Matematyki i Informatyki UMK przy ul. Fryderyka Chopina w Toruniu. Wybuch wojny zastał go w Toruniu, gdzie urzędował do ostatniej chwili. Upewniwszy się, że nie ma szans na obronę Torunia, 5 września udał się do Włocławka, a następnego dnia, za namową premiera Felicjana Sławoja Składkowskiego, autem do Warszawy. Stamtąd z misją wyruszył do USA. W Paryżu, 30 września 1939 roku został zaprzysiężony jako czwarty prezydent Rzeczypospolitej.
Od maja 1945 roku, stał się pierwszym prezydentem RP na Uchodźstwie. Mimo ciężkiej choroby pozostawał głową państwa formalnie do swojej śmierci w 1947 r.